Kolumne Saarmòò

Hallen Aauen ónn Ohren óff!

FOTO: SZ / Robby Lorenz

Et éss e Jòhr häär, wó ich dat lòò erleeft hann, awwer ich männ graad, et wäär eerscht géschder geween. Ich sénn óff der Schbróng fó e Behandlóng é Saarlui. Fahr zeidich, saan ich mer, et hott géschder geschneet. De Schdròòß kénnt noch glatt sénn.

Ich machen de Hausdier óff: Wat éss dat foor en ónhäämlicher Toon? Lang gezoh, só vaan ónnen eróff, wie e Sirreen, wó lossgeht, dann oowen abgebroch ón nommò vaan ónnen nòò oowen … Ich sé greilich vóschróck! Wat éss dat? Wó kómmt dat häär? Villeicht e Maschinn? Odder e Vieh? Et wäärd doch kää Minsch sénn, schießdet mer durch der Kopp! Ich kann neischt gesinn. Mei Haus schdeht weit seréck vaan de Schdròòß. Ich gehn deer Toon nòò é Richdóng Autó én de Éfahrt. Ónn émmer ónn émmer nommò deer ónhäämlich Toon!

 Ich werfen e Bléck óff de Gass: Wat sénn ich dòò vóschróck! Dò leit jò métten óff de Fahrbahn eppes Braunes. Ich dapper hin: Jesses! Dò leit lank ausgeschdreckt óff Mund ónn Naas én alt Fraa médde braun Montuur, de Aarmen dicht neewenaan sich, Kapp ónn Tasch weider wech. Se schdehnt ó schdehnt ohné Enn. Ich schwätzen se aan, awwer se géfft mer kään Antwort. Se éss scheints nét bei sich. Kääner Minsch weit ó bräät! Et schießt mer durch der Kopp: Ruuf méddet Händi der Rettóngswaan! Awwer der wichdicht éss, schdell dich soo, äss de vaa jeeder Autófahrer gesi géffscht, deer wó de Glockeschdròòß róff ódder rónnerkómmt, odder wómmijjelich aus de Neeweschdròòß ébiecht. Nét aussedenken, wann die Fraa iwwerfahr gääf.

Gott sei Dank éss óm die Zeit kaum Verkehr. Dò kómmt gleich ään Autó de Berch eróff. Mét Hänn ó Fieß machen ich mich bemerkbaar. Deer jóng Fahrer hallt aan ó ruuft mét sei Händi der Nootdienscht. Métlerweil kómmen aach Nòòpern ó bréngen e Deck ónn e Schduhl. Anner Autón hallen, zuufällich aach e Fleejedienscht. Die aarm Fraa éss métlerweil bei sich ó kriet geholf óffseschdehn. Ó während se all óff der Rettóngswaan waarten, machen ich mich óff der Weech nò Saarlui fó mei Behandlóng. Ää Fraa ruuft mer noch nòò, ich sóll voorsichdich fahrn. Se hat gemerkt, äss mich dat lòò nét kalt geloss hat.

top